ICARUS

I. Icarus

Het meten van blank

tot blauw duurt lang

maar hij vertrouwt de hand

die de instrumenten legt

onderhouts luistert hij

en hij kijkt steensgewijs.

II. Daedalus

Zoals hij haar streelde

smelt hij was op veren

voor hem. Een landman

plant zijn ogen en schaduwen

vallen uit de bomen,

een visser zit zilverstil.

III. Icarus

Met deze vleugels breek ik

het dak van de hemel denkt hij

en de wind steekt op verwolkt 

de woorden van zijn vader,

een herder schudt het hoofd

en hij voelt het scheuren van

goud de schittering die dooft

als hij water raakt.

(F.A.Brocatus - uit: " Rozenoog, zeekelk" - WEL - Bergen op Zoom, 2006)

MEI

onder de blik van de torenvalk verlaat

ik ongehandschoend zijn jachtgebied.

wij knopen licht los breken het ei

van de dag nog niet wachten zoals

kevers in dieprode beukenhagen.

jij honingt in de luwte zinnen

van ongezegd tot drinkend.

(F.A.Brocatus - uit: Kroonvuur - WEL- Bergen op Zoom, 2002)

XIX: OP DE BUIK LIGGEND VROUWELIJK NAAKT

Hij wil bodem zijn

haar zonder knieval gehoorzamen.

Ruggelings speelt haar glimlach daalt

in de siddering van haar billen,

keert met toortsen

in kaarswitte kloosterkamers,

kringelt als rook legt met roet

een spoor tussen haar schouders.

(F.A.Brocatus - uit: Ruiters in regenblauw - WEL - Bergen op Zoom, 1998)

HAGELAND

als uit het veld geslagen

een bomenrij aan de einder

en ogen zoekgeraakt

achter de heuvelrug,

elke klank een kras

gekerfd tot in het merg 

en stilte als gekleurd water

druppelend uit een aquarel.

(F.A.Brocatus - uit: Bittere rijst - WEL - Bergen op Zoom - 1996)