EEN VOGEL MET ONBESTEMDE KLEUREN

in memoriam Olaf Douwes Dekker (1941-2018)

In zijn laatste zomer verdorden

en vielen de bladeren sneller dan

het jaar voordien. Het water waarin

hij schreef werd traag en ondoorschijnend.

De derde hand die het riet opzijschoof

werd een loden vleugel op zijn broze

schouder. Een vogel met onbestemde 

kleuren op de lantaarn in zijn straat

pikte met een naaldscherpe snavel

het glas kapot en het werd donker.

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)

PRATERSTRASSE

1: ELSE

De avond is al koeler

met een voorbode van zwijgen

een krant met nieuws 

dat verslagen op tafel ligt.

Vol mahoniehout is de nakende herfst

in de sonate van haar muzieksalon,

geboend het verdriet, verstild de melodie

onder haar wijsvinger op het pianoklavier.

(F.A. Brocatus - uit: "Ruiters in regenblauw" - WEL - Bergen op Zoom, 1998)

AUGUSTUS 1957

                voor mijn ouders Antoon F.Brocatus (1930 - 2011),Yvonne Th. Verhoeven (1936 - 2001)

die zomer toen, broeierig, de mannen

met ontblote bovenlijven,

in het hooiland de heldere lach

van jonge vrouwen met bonte hoofddoeken,

mijn vader die, tijdens het middaguur,

naast mijn moeder zat, brood at

en koude koffie dronk in de schaduw 

van honderdjarige eikenbomen.

(F.A.Brocatus - uit: "Bittere rijst" - WEL - Bergen op Zoom, 1996)

NIET TEVERGEEFS

ik zeg het nu in uw slaap:

steeds vouw ik dicht onder

wat gij noemt: steen.

ik ben een kever daaronder,

en verder nog: er zijn meeuwen

die in mijn handen scheepgaan

het bewijs dat er voedsel is,

niet tevergeefs streel ik dus.

(F.A.Brocatus - uit: "Niet tevergeefs" - Dilbeekse Cahiers - Dilbeek, 1991)