Intimiteit zonder woorden. Het boek is een ode aan het leven, aan familie, aan dierbare vrienden, aan de wielersport. Naast de gedichten van Paul Eduard zijn er gevoelige gedichten van de schrijver zelf naar aanleiding van het overlijden van zijn moeder, het overlijden van andere dierbaren. (Truus Rozemond - De Boekhouding / De Auteur)
Een herinneringsboek. Het is een herinneringsboek. Dit boek kan ook zeer relevant zijn voor mensen die een persoonlijke rouwverwerking beleven en hun verlies verwerken. De vele gedichten maken het werk nog sterker en zorgen voor een poëtische beleving. Dit verhaal zal velen aantrekken en bevallen. Frans is niet alleen een meester - dichter. Hij is ook een meester-verteller. (Neel Vermeiren, dekijker !, wk 6 - 4 februari 2026)
Het is geen dodenboek. Voor Brocatus is dit geen dodenboek. "Er ligt geen steen op. Het is een levend verhaal, waarin stilte evenveel zegt als woorden. Een verhaal dat begon met drie broers op de fiets en eindigde in een boek dat troost biedt, ook ver buiten de familie. Iedereen verliest mensen. Ik wilde tonen dat je door herinneringen te delen niet alleen afsluit, maar ook opent." ( Elke Lamens - Gazet van Antwerpen)
Mon "livre de chevet" (mijn "nachtkasboek")Het relaas van de tocht die je samen met je andere broer maakte heeft mij zeer ontroerd (ook ik verloor een lieve zus rond de tijd van het overlijden van jullie broer). Wij waren thuis met drie: een oudere zus, een jongere broer en ik er middenin. In heel het verslag van jullie reis vond ik die warmte en verstandhouding weer tussen broers en zussen en het gemis wanneer er iemand wegvalt.Ik moest onder het lezen af en toe slikken, zo duidelijk kon ik mij jullie gedachten en gevoelens indenken.Er zijn zoveel pakkende elementen in dit boek, ik pik er eentje uit: de badge met de foto die elke avond een plaatsje krijgt, zodat de derde broer met jullie de nacht kan doorbrengen.Ik kon ook jullie reis voor een groot deel volgen: wij maakten elke jaar met onze mobilhome (van 1979 tot 1993) reizen door Frankrijk en we hebben ooit bijna dezelfde route gemaakt als die van jullie! Ik herinner mij ook nog heel goed Brive-la-Gaillarde en dieper Saint-Emilion en Bergerac. Ook andere landstreken van Frankrijk hebben we bezocht, (behalve Bretanje): Elzas, Vogezen, Bourgondië, Jura, Vercors, Ardeche, Cevennen, La Drome, Provence, Gard, Isère, Landes, Auvergne, de Loirestreek, Dordogne, enz.enz. Wij houden nog altijd veel van Frankrijk, maar verder dan Champagne-Ardennes rijden wij niet meer. Gelukkig hebben we veel herinneringen, veel dia's en foto's. En een aantal Franse vrienden.Wat mij ook erg boeide waren de passende gedichten, niet alleen die van Paul Eluard maar ook je eigen gedichten. Echt pakkend.We maakten ook ooit een aankomst mee van een rit in de Ronde van Frankrijk, iets boven Lyon, maar ik herinner mij de naam van de stad niet meer. Dus ook de wetenswaardigheden over de Ronde en de toprenners van vroeger en van recentere datum waren zeer welkom.Dit boek krijgt een ereplaats in mijn bibliotheek, maar het zal niet veel op de boekenplank blijven staan. Ik heb het al een tweede keer gelezen en het boeide en ontroerde mij evenveel als de eerste keer. Oprechte gelukwensen met dit prachtige boek . Het wordt mijn 'livre de chevet'! (Christina Guirlande,dichter)
Sfeervol herinnerend. Ik heb je boek met veel belangstelling gelezen. Heel goed: sfeervol herinnerend en ook informatief interessant. Mooi. (Jan Vorsselmans, Kempische Schrijvers)
Een eerbetoon. Ik heb je boek met plezier gelezen,mooi beschreven hoe het voelt om een broer te verliezen.Het is duidelijk een eerbetoon aan alle mensen die jou ontvallen zijn.Ook mooi om te lezen hoe je samen met je familieleden het verlies in Frankrijk gaat verwerken.Tevens nog verslagen over de Tour de France erbij,ik vond het een heel bijzonder,persoonlijk boek .Chapeau Frans! (Els Backx)