HAIKOE

de bomen hebben

heimwee de bladeren zijn

nog onbeschreven

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)

Een blaffende oppersheriff

                                               (…we zullen ze alles afnemen…)

Hij komt met bloed aan een koord,

de dieren die hem in het oog krijgen

gaan plat op hun buik liggen of vluchten

van hem weg tot ze hem niet meer zien.

In het touw zijn geen knopen,

hij verwijst de herinneringen naar het

rijk der fabelen, hij draagt geen rugzak

maar een onzichtbaar kogelvrij vest.

Zijn partners in crime zijn een gluiperige

keppelkoning, een opgefokte kozakkenkeizer

en een paar gekleurde edelemetalendelvers.

De lachende, lullende, liegende man uit het lage land

paait hem met een koningspaar: alles voor de vrede,

en wij kijken toe met as,bloed en stront in de mond.

F.A.Brocatus - ongepubliceerd

Lisa, 17

een man trekt eeuwig

zwart over een meisje het

daglicht blijft wenen

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)

HAIKOE

bomen hebben veel

te dragen wolken zijn zich

daarvan niet bewust

(F.A.Brocatus - ongepubliceerd)