April 2015

DISSECTIE

 

ik ken het oogwit van de angst

en ook de leliewitte stilte na de dood

in zwijgen ben ik zeer bedreven

 

mijn penseel is mijn scalpel

 

ik snijd gewijde duiven uit de mist

mijn landschap staat blank omheind

met onthoofde bomen

 

(F.A.Brocatus - uit: De Vallei VIII - juni 2012 - bij een schilderij van Ilse Verstraete)

Maart 2015

EEN NACHT VAN BRANDEN

 

Een mes dat is de naam

van het penseel waarmee hij

floers en flonkering uitspaart.

 

Verkoold hout kruimelt tussen

zijn stramme vingers: ook nu kan hij

de schaduwen van zijn gezicht

 

niet uitvagen. In de kamer

waarin zijn zoon opgebaard ligt

laat hij alle kaarsen weghalen.

 

Murmelend dooft het haardvuur,

gemanteld in turfbruin buigt hij,

bevreesd voor zijn eigen breken.

 

(F.A.Brocatus - uit: Door de hand van Rembrandt - 31 dichters geïnspireerd - Hoenderbossche verzen - Uden- 2006)

Februari 2015

REEDS VOORSPELT DE DAG

 

reeds voorspelt de dag

de schemerlamp van de avond

en spant hij het koord

waarover zij straks komen zal

 

de kamer leunt tegen het raam

en de tijd verloopt als een oude wandelaar

en hij wacht, zwijgend en geduldig,

en hij wacht voetpaden lang.

 

(F.A.Brocatus - uit: Niet tevergeefs - Dilbeekse Cahiers- 1991)

Januari 2015

Waar ik al die tijd op mij heb gewacht

 

gevangen in een tekening van een jongen:

een blauwgekleurde trein zonder station,

luisterend naar wolken tot ik geen wind meer voel.

 

Daar waar zinnen in onzichtbare koffers

tussen kleren en schoenen opgeslagen liggen.

 

Is het in een wachtkamer waar

achter winddichte ramen en deuren

een oude en een nieuwe klok tikt,

 

is het daar dat tijd zijn traagste wijzers heeft?

 

(jaarwisseling 2014 - 2015, F.A.Brocatus,

in juli 2014 gepubliceerd als 21e gedicht in het kettinggedicht dat begon met "Eb" van Maria Vasalis,

een initiatief van Jos de Decker)